Tweede Kamerlid Mona Keijzer bezoekt locaties Philadelphia in Huizen (29-02-2016)

Groepsfoto met cliënten en medewerkers van Philadelphia, Janny Bakker en Monica Keijzer

Op vrijdag 26 februari bracht Mona Keijzer een werkbezoek aan een aantal locaties van Philadelphia Zorg in Huizen. Zij nam daar een hele dag de tijd voor. In de ochtend stond een bezoek aan de locaties 'de Haar' en 'de Zeelt' op het programma. In de middag vond op de locatie de 'Monnickskamp' (de Booketorre) een gesprek plaats met een vertegenwoordiging van de Raad van Bestuur van Philadelphia Zorg.  

Gebrek aan privacy

Vorig jaar bezocht ik een aantal locaties van Philadelphia Zorg in Huizen, waar mensen met een verstandelijke beperking wonen. Ik was verbaasd over wat ik aantrof. Deze mensen zijn volwassen, maar wonen nog steeds met drie of vier personen in een gezinshuis. Ze delen met elkaar de badkamer en het toilet. Er is één keuken en één gezamenlijke woonkamer. Nu is dat op zichzelf niet zo gek, want veel gezinnen wonen op deze manier. Ook studenten wonen vaak niet anders. Maar als je niet samen woont met je eigen familie en als je ouder bent dan 25 jaar, dan krijg je zo langzamerhand toch wel wat meer behoefte aan privacy. Dat is voor mensen met een verstandelijke beperking niet anders. Alleen zijn deze mensen niet in staat om hun eigen woonsituatie te verbeteren. En dat vind ik schrijnend. Eigenlijk is alleen de Booketorre een uitzondering in positieve zin. Hier hebben mensen wel een eigen douche en toilet en (wat voor hen erg belangrijk is) een eigen voordeur, waarachter zij zich kunnen terugtrekken.  

Geen contact met buren

Kleinschalig wonen voor mensen met beperkingen is lang ons ideaal geweest. Ik had daar zelf ook een romantisch beeld bij. Immers, we willen graag dat mensen met beperkingen gewoon in de wijk wonen, waar zij in contact zijn met mensen zonder beperkingen. De 'inclusieve samenleving' noemen we dat. Maar tot mijn teleurstelling bleek er niet tot nauwelijks contact te zijn tussen de bewoners van de locaties van Philadelphia Zorg en hun buren. Misschien is het ook wel een mythe om te geloven dat zoiets vanzelf tot stand komt. Daarin moet geïnvesteerd worden. Deze mensen bleken echter vrijwel allemaal hun dagbesteding buiten Huizen te hebben. Ze zijn dus overdag niet thuis en dat maakt het leggen van contacten met buurtbewoners er niet gemakkelijker op. 

Nieuwbouwplannen aan 'de Amer'

Mijn persoonlijke ervaringen hebben ertoe geleid dat we in Huizen samen met Philadelphia Zorg en de Alliantie zijn gaan zoeken naar een oplossing, waarbij de mensen die het betreft een kleine één-kamer studio krijgen, met een eigen douche en toilet en een klein keukenblokje. Die studio's gaan we realiseren op de locatie 'de Amer'. De gezamenlijke keuken en woonkamer blijft. Dat hebben deze mensen ook nodig. Maar met een eigen studio krijgen deze mensen wel wat privacy. Daar hebben zij naar mijn overtuiging ook echt recht op. We combineren dit plan met dagbesteding in Huizen, waardoor deze mensen toch binnen Huizen een netwerk kunnen opbouwen. De recente afspraken hierover met onze kinderboerderij zijn daar een mooi voorbeeld van.  

Wie maakt zich hier druk om? 

Wethouders hebben formeel niets te maken met de Wet Langdurige Zorg (WLZ), de wet die voor deze mensen zorg en ondersteuning regelt. Ik kwam er dus eigenlijk bij toeval achter hoe deze mensen in onze gemeente wonen. Zelf klagen zij er niet over. En hun ouders zijn vaak al dankbaar dat ze überhaupt een plekje hebben. Eigenlijk maakt dus niemand zich druk om de situatie van deze mensen. 

Ik geloofde er eigenlijk niets van dat die situatie alleen in Huizen zo beroerd was. En het zou mij ook niets verbazen als heel veel wethouders in ons land, net als ik destijds, niet weten hoe verstandelijk gehandicapten in hun gemeente wonen. Om die reden heb ik de woonsituatie van verstandelijk gehandicapten in Den Haag aangekaart. Mona Keijzer (Tweede Kamerlid voor het CDA) wilde dat, net als ikzelf, met eigen ogen zien. Daarom maakten we een afspraak dat zij bij de woonlocaties van Philadelphia Zorg in Huizen zou komen kijken.  

Knelpunten op Haagse agenda

Het bezoek van Mona Keijzer was door Philadelphia Zorg goed voorbereid. Op één locatie (de Zeelt) hadden de bewoners zelfs een dag vrij genomen, om Mona Keijzer te kunnen ontmoeten. Ze vonden het ook erg leuk om hun kamer aan Mona te laten zien en om haar te vertellen over hun dagelijks leven en hun werk. Mona was -net als ik destijds- onder de indruk. 

In de middag was een gesprek gepland met een vertegenwoordiging van de Raad van Bestuur van Philadelphia Zorg. Vanuit het landelijke perspectief kon goed worden aangesloten op de dagelijkse realiteit van mensen, zoals we die in de ochtend hadden meegemaakt. Er spelen op nationaal niveau behoorlijk wat problemen bij de huisvesting van verstandelijk gehandicapten, waar in de landelijke politiek totaal geen rekening mee is gehouden, maar waar de mensen die het betreft wel dagelijks mee te maken hebben. De woonlasten zijn voor deze mensen exorbitant hoog. Doordat in het huurbeleid van de rijksoverheid geen rekening met de specifieke situatie van deze mensen is gehouden, hebben zij, naast hun dagbesteding, vrijwel niets meer te besteden voor in hun vrije tijd. Overdag ziek worden is ook een probleem, omdat er dan geen begeleiding in de woning aanwezig is. Philadelphia Zorg overhandigde Mona een lijst met knelpunten! 

De conclusie van dit werkbezoek was, dat het noodzakelijk is om deze knelpunten landelijk op de agenda te zetten. Ik hoop -en verwacht- dat Mona Keijzer dit binnenkort ook zal doen. Niet alleen omdat een landelijke organisatie als Philadelphia Zorg die knelpunten nu melden (zij hebben vaak wel een lobby naar Den Haag), maar vooral omdat Mona met eigen ogen heeft kunnen zien waar die knelpunten in het dagelijks leven van mensen met een verstandelijke beperking toe leiden. 

Foto van een cliënt van Philadephia. Zij laat haar werk zien aan Monica Keijzer.

Gesprek van Monica Keijzer met een vertegenwoordiging van van de Raad van Bestuur van Philadelphia Zorg.